Vladislav Šćepanović, istaknuti likovni umjetnik i jedan od tri predstavnika Srbije na prošlogodišnjem Bijenalu vizuelne umjetnosti u Veneciji, banjalučkoj publici predstaviće se izložbom “Broadcast Yourself”, koja će biti otvorena u Velikom izložbenom salonu Banskog dvora sutra u 19 časova.

“Kroz svoju umetnost ja se bavim problemom sveta simulacija i delovanjima sila dominacije i otpora u spektaklu masovnih medija. Osnovni motiv mog rada je istraživanje medijskih prizora koji su otvorena manifestacija moći kapitala i vladajućih ekonomsko-političkih struktura”, kazao je Šćepanović o svom radu konstatujući da svijet danas nije slobodan ili da nikad nije ni bio, što opet čini njegovo današnje nestajanje u virtuelnom svijetu slika i informacija.

Šćepanović kreće od kritike kulturnih industrija, konzumerizma, utilitarizma, solipsizma, a oružje za tako nešto je upravo njegova slika.

“Samo moja slika nije reprodukovana slika masovnih medija, takva slika je samo element u mom radu koja nosi subverzivnu poruku. Moja vizuelna kritika je slika nastala manuelnim radom umetnika, slika koja odiše jedinstvenošću, neponovljivošću, dugotrajnošću i materijalnim telom”, ističe Šćepanović dodajući da je jedan od  značajnih vidova njegovog djelovanja strategija – propagandom protiv propagande. On, kako sam konstatuje, koristi elemente filmske, reklamne, modne ili bilo koje druge industrije koja konstituiše savremenu kulturu, te šalje razumljivu poruku u pravcu kritike savremenog svijeta – simulakruma.

“Moja kritika, pre svega, okrenuta je prema medijskoj estetici koja je prvi ešalon, avangarda, korporativnog kapitalizma i globalne hegemonije. Slikarstvo je u tom košmaru reprodukovane slike i informacije u mogućnosti da kroz selektovanje, kombinovanje, montiranje i ručno izvođenje povrati referencijalnost čoveka kao subjekta koji promišlja”, govori Šćepanović, koji je do sada izlagao na 26 samostalnih i više kolektivnih izložbi u Podgorici, Budvi, Beogradu, Osijeku, Novom Sadu, Groznjanu, Parizu, Tokiju, Njujorku, Hjustonu…

Ono što posjeduje svoj identitet, odnosno umjetničko djelo, uvjeren je Šćepanović, daleko je postojanije od spektakularnih matrica i estetizovanih informacija koje proždiru jedna drugu, stvarajući svijet nestalnosti i simulacije.

“Trajnost je značajni vid subverzije i destrukcije u odnosu na društvo u kome treba proizvoditi i trošiti do izbezumljenja i biti usisan u kovitlacu ništavila. Delo je utoliko značajnije što zbog svoje dugotrajnosti ostaje kritičko svedočanstvo o vremenu, a ne mimezis vremena, dok informacija, zbog mnoštva i preplitanja, a samim tim i odsustva referencijalnosti, poništava svoj kvalitet kao oslonac za tumačenje i razumevanje vremena iz kojeg nastaje”, rekao je još Šćepanović o relaciji umjetnost – masovni mediji, odnosno o relaciji sloboda i kritička misao, naspram virtuelnog i, kako kaže, lažnog podmetanja. Ono što je još važno istaći za Šćepanovićev rad jeste to što uvodi narativni element u slikarstvo.

“Za mene slika ima narativ, a ne samo značenje. Narativ u slikarstvu ja postižem sa više slika koje imaju svoj narativni tok u okviru jedne slike ili sa nizom slika povezanih narativnim tokom. Tako da su kod mene poruke jasno iskazane i one imaju onu snagu koju nosi slika, a u isto vreme govore o svetu kroz punktumski magnetizam (Bart), koji, po mom mišljenju, karakteristika je kvalitetnog dela”, zaključuje Šćepanović.

Izvor: nezavisne novine