Većina ovdašnjih porodica nosi prezime po nekom od svojih predaka iz XIX vijeka.

Prezime ili porodično ime, rođenjem nasljeđujemo od predaka. Uz ime koje nam daju na rođenju i koje predstavlja našu ličnost i nas same, prezime označava porijeklo, korijene i tradiciju.

Prezime je nastalo u drugoj polovini XIV vijeka. Srpska prezimena su uglavnom nastajala tako što se nastavak -ić, -ev ili -ov dodavao imenu oca, majke, djede ili nekoj drugoj osnovi.

Sufiks “ić” je slovenski deminutiv čija je osnovna uloga u stvaranju patronima i matronima:

Patronim označava da je prezime nastalo od oca (npr. prezime Jovanović je nastalo od imena Jovan na koje je dodat nastavak “ov” što označava pripadnost i na kraju je pridodat deminutivni nastavak “ić” što znači maleni ili mladi).

Matronim označava prezime nastalo od majke (npr. prezime Sarić – u ovom slčaju će na ima samo doda nastavak “ić”)

Većina ovdašnjih porodica nosi prezime po nekom od svojih predaka iz XIX vijeka. Uzrok ovoj pojavi leži u činjenici da su se prezimena kod nas, do druge polovine XIX vijeka, mijenjala iz generacije u generaciju, tako da je većina stanovništva nosila prezime po imenu oca. Tako se dešavalo da u jednoj kući tri različite generacije imaju tri različita prezimena. U to vrijeme, stara, rodovska prezimena bila su mahom u manjini. Godine 1851. knez Aleksandar Karađorđević je donio ukaz o nepromjenljivosti prezimena, čime je u većoj mjeri zaustavljen proces mijenjanja istih.