Praznik posvećen prenosu moštiju svetog velikomučenika Georgija iz Nikomidije u palestinsku Lidu…

Sutra, 16. novembra, pravoslavna crkva i njeni vjernici proslavljaju praznik Đurđic.

Ovaj veliki praznik posvećen je prenosu moštiju svetog velikomučenika Georgija iz Nikomidije u palestinsku Lidu, domovinu njegove majke, i to po njegovoj želji koju je pred smrt saopštio jednom slugi.

Sveti Georgije stradao je 303. godine, jer je kao Hristov vojnik odbio poslušnost caru Dioklecijanu, velikom progonitelju hrišćana.

Izjavio je da se ne plaši da umre za svoju vjeru, propovijedao je Novi zavjet, a čak je i carevu ženu Aleksandru uspio da preobrati u hrišćanstvo. Tada su oboje osuđeni na smrt odsjecanjem glave.

Za razliku od Đurđevdana, koji je takođe posvećen svetom Georgiju, odnosno njegovom rođenju, Đurđic nije crveno slovo.

Običaji na Đurđic

U selima po Zapadnoj Srbiji postoji običaj klanja crnog pijetla ili pileta, a u Hercegovini crnog jareta. Oba običaja obavljaju se u strogoj tišini, kako bi se domaćini zaštitili od napada vukova.

Običaji su nastali zbog toga što se od Đurđica pa do praznika Svetog Mrate 24. novembra nazivaju Vučji dani (Mratinci), a Sveti Mrata je zaštitnik vukova.

Iako Đurđic nije crveno slovo, veoma je važan i poštovan praznik među vjernicima, pa se tako na ovaj dan ne rade teški poslovi i ručni radovi.

Takođe, strogo je zabranjeno loviti vukove, jer će lovce u suprotnom zadesiti velika nesreća i maler koji će ih pratiti i cijele sljedeće godine.