Za Djeda Mraza ili Božić Batu svako je čuo. On donosi poklone na Badnje veče, Božić, Novu godinu ili za Svetog Nikolu.
Porijeklo vodi iz slovenskih i germanskih religija. Sa dolaskom hrišćanstva dolazi do preplitanja sa likom Svetog Nikole.
Obično je prestavljen kao bradati djedica obučen u crveno odijelo, nosi pun džak poklona, putuje saonicama koje vuku irvasi i stanuje na Sjevernom polu ili Laponiji.
Jedna od inspiracija potiče iz ranohrišćanskog uticaja i lika Svetog Nikole, episkopa Mire u Likiji, a koji je preminuo 6. decembra 343.godine. Na taj datum se i praznuje (po novom kalendaru to je 19. decembar).
Glavno pagansko božanstvo Germana, Odin, takođe ima dodirne tačke sa Djeda Mrazom.
Ima šešir, bradu i koplje (danas štap). On jaše osmonogog konja Slepnira. Djeca su ostavljala svoje čizme napunjene mrkvom, šećerom i sl. kod dimnjaka da ih on pojede, a Odin je tu ljubaznost nagrađivao poklonima.
Danas, u nekim zapadnim zemljama postoji tradicija stavljanja čarapa na kamin. Od paganskih Germana danas je takođe ostala novogodišnja jelka.
Kod Slovena, Djeda Mraz je nekada bio zli čarobnjak koji je volio da zaleđuje ljude. On je u početku otimao djecu i odvodio ih u svom džinovskom džaku. Da bi otkupili djecu, roditelji su morali da mu daju poklone. Ipak, sa protokom vremena, sve se okrenulo naopačke; pod uticajem hrišćanstva, lik Djeda Mraza je izmijenjen, postao je ljubazan i počeo je da daje poklone djeci.
U Njemačkoj se javlja Kristkind, Beba Isus. Vremenom je postalo besmisleno da beba daje poklone, pa je to zamijenjeno likom vile. U Belgiji i Holandiji je Sveti Nikola (Sinterklaas).
Vjerovanje da Djeda Mraz ulazi kroz dimnjak vjerovatno potiče iz priče o tome kako Sveti Nikola baca novčiće kroz prozor, u modernim varijantama kroz dimnjak.
Britanci imaju svog Santa Clausa. To je kombinacija Oca Božića i Svetog Nikole. Predstavlja dobri duh Božića.
Sredinom 1840-tih u nordijskim zemljama se javlja priča o djedu koji nosi poklone svuda po zemlji.
Američkim uticajem je Sinterklas preimenovan u Santa Klausa. To ime američka štampa prvi put koristi 1773. godine.
Poema „Noć prije Božića“ ustanovljava mnoge moderne atribute kao što su slijetanje sankama na krov, pun džak igračaka, silazak niz dimnjak.
Kako su godine prolazile, Djeda Mraz je u popularnoj kulturi evoluirao u veliku, krupnu osobu. Jedan od prvih umjetnika koji je definisao moderni izgled Djeda Mraza je Tomas Nast 1863. godine.
Izgled i pojava Djeda Mraza je dodatno popularisana na božićnim reklamnim posterima Coca-cole iz 1930-ih godina. Ovo je podstaklo pogrešno vjerovanje da je Djeda Mraza izmislila Coca-cola ili da Djeda Mraz nosi crvenu i bijelu odjeću, jer su to boje te kompanije.
Ona nije bila prvi proizvođač bezalkoholnih pića koja je koristila moderni izgled Djeda Mraza u svojim reklamama.
U Rusiji i drugim zemljama nekadašnjeg Sovjetskog Saveza, istočnog bloka i u zemljama bivše SFRJ uveden je lik Djeda Mraza umjesto tadašnjih nesekularnih likova, a darivanje poklona se vršilo pred Novu godinu. Tako je on postao glavni simbol Nove godine koja je zamijenila Božić kao dotadašnji najomiljeniji praznik.
